Aktivitetet ekstrakurrikulare në funksion të zhvillimit të kompetencave

Autorët

  • Skender Mekolli

DOI:

https://doi.org/10.62928/kp.v15i2.6030

Abstract

Aktivitetet ekstrakurrikulare përfaqësojnë një pjesë të rëndësishme të kohës së lirë të planifikuar dhe të organizuar të nxënësve. Realizimi i tyre zhvillon kompetencën sociale të nxënësve, nxit kreativitetin, ndërton vlerat, forcon ndjenjën e komunitetit dhe lidhjen me shkollën, gjë që ka efekt parandalues në shfaqjen dhe zhvillimin e sjelljeve të papërshtatshme.

Qëllimi i këtij studimi është të analizojë organizimin e aktiviteteve ekstrakurrikulare dhe efektin e tyre në zhvillimin e kompetencave të nxënësve. Për arritjen e këtij qëllimi, janë siguruar të dhëna sasiore dhe cilësore, përmes pyetësorit për mësimdhënës dhe pyetësorit për nxënës të shkollave të mesme të ulëta, të rajonit të Prishtinës. Në mostër janë përfshirë nxënës të klasave 7-9 dhe mësimdhënës të këtyre nxënësve në shkollat përkatëse.

Nga analiza e rezultateve të studimit rezulton se numri i madh i nxënësve marrin pjesë në aktivitetet ekstrakurrikulare që organizohen nga shkolla, në aktivitete të lira (arte, ekspozita, sporte, klube), vizita (në muze, vende historike dhe institucione), shërbime për komunitetin etj. Sa i përket ndikimit të aktiviteteve ekstrakurrikulare në sukses, më tepër se gjysma e nxënësve deklarojnë se ato ndikojnë në përmirësimin e suksesit të tyre, kurse 10.0% pohojnë se aktivitetet ekstrakurrikulare nuk ndikojnë fare në sukses.

Pjesa më e madhe e mësimdhënësve pohojnë se aktivitetet ekstrakurrikulare planifikohen dhe realizohen për motivimin e nxënësve, për mësimdhënie më kreative, për gjithëpërfshirjen e nxënësve, për zhvillimin e kompetencave dhe për socializimin e tyre. Disa nga vështirësitë që hasin mësimdhënësit në realizimin e aktiviteteve ekstrakurrikulare janë mungesa e burimeve materiale, mungesa e hapësirës së mjaftueshme, koha e kufizuar për shkak të punës me ndërrime, dhe mungesa e përkrahjes së prindërve dhe komunitetit.

Pas analizës së rezultateve të studimit, të situatës aktuale dhe të studimeve shkencore në lidhje me temën, nëpërmjet këtij punimi, ofrohet një pasqyrë e qartë rreth organizimit të aktiviteteve ekstrakurrikulare dhe efektit të tyre në zhvillimin e kompetencave, si dhe dalin rekomandime lidhur me planifikimin dhe organizimin efektiv të aktiviteteve, sigurimin e burimeve dhe angazhimin e profesionistëve dhe ekspertëve për të ofruar mbështetje dhe këshilla profesionale.

Downloads

Download data is not yet available.

References

  1. Broh, B. A. (2002). Linking extracurricular programming to academic achievement: who benefits and why? Sociology of Education, 75(1), 69–95.

  2. Cooper, H., Valentine, J. C., Nye, B. & Lindsay, J. J. (1999). Relationships between five after-school activities and academic achievement, Journal of Educational Psychology, 9, 369–378.

  3. Creswell. (2003). Research Design: qualitative, quantitative, and mixed methods approach. (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

  4. Darling, N. (2005). Participation in Extracurricular Activities and Adolescent Adjustment: Cross-Sectional and Longitudinal Findings, Journal of Youth and Adolescence, Vol. 34, No. 5, October 05, pp. 493–505 (C 05) DOI: 10.1007/s10964-005-7266-.8

  5. DENAULT A.-S., « Pourquoi participer à des activités parascolaires à l’école secondaire ? », La Tribune, publié le 12 mars 2009, https://www.latribune.ca/2009/03/12/pourquoi-participer-a-des-activites parascolaires-a-lecole-secondaire--67c4a4146e47e165d499e26ff292cf76/

  6. Deslandes, R. et Bertrand, R. (2004). Motivation des parents à participer au suivi scolaire de leur enfant au primaire. Revue des sciences de l'éducation, 30(2), 411-433.

  7. Dumazedier, J. (1974). Sociologie of Leisure, New York: Elsevier.

  8. Eccles, J. S., Barber, B. L., Stone, M. R. & Hunt, J. (2003). Extracurricular activities and adolescent development, Journal of Social Issues, 59, 865–889.

  9. Fredricks, 1., & Eccles, 1. (2006). Is extracurricular participation associated with beneficial outcomes? Concurrent and longitudinal relations, Developmental Psychology, 42(4), 698-713.

  10. Gilman, R., Meyers, J. & Perez, L. (2004). Structured extracurricular activities among adolescents: findings and implications for school psychologists, Psychology in the Schools, No. 41(1), 31–41.

  11. Kosić, A. (2009). Roditelji i nastavnici – partneri u unapređivanju odgojno obrazovnog procesa u osnovnoj školi, Život i škola, https://hrcak.srce.hr/file/73545

  12. Long, C. (2007). Parents in the picture: Building relationships that last beyond back to school night, NEA Today, 3(26), 26–31.

  13. Mahoney, J. L., SCHweder, A. E., Stattin, H. (2002). Structured after-school activities as a moderator of depressed mood for adolescents with detached relations to their parents, Journal of Community Psychology. 30 (1): 69-86. https://doi.org/10.1002/jcop.1051

  14. MAShT (2016). Kurrikula Bërthamë e arsimit të mesëm të ulët (klasat 6-9).

  15. MAShT (2016). Udhëzimi Administrativ nr. 02/2016 për aktivitetet ekstrakurrikulare.

  16. Massoni, E. (2011). Positive Effects of Extra Curricular Activities on Students, ESSAI. Pribavljeno 1.6.2016. s http://dc.cod.edu/essai/vol9/iss1/27

  17. Perla, V. (2020). Izvannastavne aktivnosti u školskom kurikulumu, diplomski rad University of Rijeka Faculty of Teacher Education.

  18. Reeves, D. B. (2008). The extracurricular advantage. Education Leadership, 86-87.

  19. Reeves, D. (2008). The Extracurricular Advantage, https://www.researchgate.net/publication/242115973

  20. Reynolds, R. (1996). A Literary Review and a Plan for Principals: Extracurricular Activities, Academic Achievement, and Secondary Students’ Success, (ERIC Document Reproduction Service No. ED397475).

  21. Simon, B. S. & Epstein, J. L. (2001). Family and Community Partnerships, Monography Promising Practices for Family Involvement in Schools, Edited by Diana B. Hiatt-Michael. (1-24)

  22. Wilson, N. (2009). Impact of Extracurricular Activities on Students. Marrë nga: http://www2.uwstout.edu/content/lib/thesis/2009/2009wilsonn.pdf

  23. Broh, B. A. (2002). Linking extracurricular programming to academic achievement: who benefits and why? Sociology of Education, 75(1), 69–95.

  24. Cooper, H., Valentine, J. C., Nye, B. & Lindsay, J. J. (1999). Relationships between five after-school activities and academic achievement, Journal of Educational Psychology, 9, 369–378.

  25. Creswell. (2003). Research Design: qualitative, quantitative, and mixed methods approach. (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

  26. Darling, N. (2005). Participation in Extracurricular Activities and Adolescent Adjustment: Cross-Sectional and Longitudinal Findings, Journal of Youth and Adolescence, Vol. 34, No. 5, October 05, pp. 493–505 (C 05) DOI: 10.1007/s10964-005-7266-.8

  27. DENAULT A.-S., « Pourquoi participer à des activités parascolaires à l’école secondaire ? », La Tribune, publié le 12 mars 2009, https://www.latribune.ca/2009/03/12/pourquoi-participer-a-des-activites parascolaires-a-lecole-secondaire--67c4a4146e47e165d499e26ff292cf76/

  28. Deslandes, R. et Bertrand, R. (2004). Motivation des parents à participer au suivi scolaire de leur enfant au primaire. Revue des sciences de l'éducation, 30(2), 411-433.

  29. Dumazedier, J. (1974). Sociologie of Leisure, New York: Elsevier.

  30. Eccles, J. S., Barber, B. L., Stone, M. R. & Hunt, J. (2003). Extracurricular activities and adolescent development, Journal of Social Issues, 59, 865–889.

  31. Fredricks, 1., & Eccles, 1. (2006). Is extracurricular participation associated with beneficial outcomes? Concurrent and longitudinal relations, Developmental Psychology, 42(4), 698-713.

  32. Gilman, R., Meyers, J. & Perez, L. (2004). Structured extracurricular activities among adolescents: findings and implications for school psychologists, Psychology in the Schools, No. 41(1), 31–41.

  33. Kosić, A. (2009). Roditelji i nastavnici – partneri u unapređivanju odgojno obrazovnog procesa u osnovnoj školi, Život i škola, https://hrcak.srce.hr/file/73545

  34. Long, C. (2007). Parents in the picture: Building relationships that last beyond back to school night, NEA Today, 3(26), 26–31.

  35. Mahoney, J. L., SCHweder, A. E., Stattin, H. (2002). Structured after-school activities as a moderator of depressed mood for adolescents with detached relations to their parents, Journal of Community Psychology. 30 (1): 69-86. https://doi.org/10.1002/jcop.1051

  36. MAShT (2016). Kurrikula Bërthamë e arsimit të mesëm të ulët (klasat 6-9).

  37. MAShT (2016). Udhëzimi Administrativ nr. 02/2016 për aktivitetet ekstrakurrikulare.

  38. Massoni, E. (2011). Positive Effects of Extra Curricular Activities on Students, ESSAI. Pribavljeno 1.6.2016. s http://dc.cod.edu/essai/vol9/iss1/27

  39. Perla, V. (2020). Izvannastavne aktivnosti u školskom kurikulumu, diplomski rad University of Rijeka Faculty of Teacher Education.

  40. Reeves, D. B. (2008). The extracurricular advantage. Education Leadership, 86-87.

  41. Reeves, D. (2008). The Extracurricular Advantage, https://www.researchgate.net/publication/242115973

  42. Reynolds, R. (1996). A Literary Review and a Plan for Principals: Extracurricular Activities, Academic Achievement, and Secondary Students’ Success, (ERIC Document Reproduction Service No. ED397475).

  43. Simon, B. S. & Epstein, J. L. (2001). Family and Community Partnerships, Monography Promising Practices for Family Involvement in Schools, Edited by Diana B. Hiatt-Michael. (1-24)

  44. Wilson, N. (2009). Impact of Extracurricular Activities on Students. Marrë nga: http://www2.uwstout.edu/content/lib/thesis/2009/2009wilsonn.pdf

  45. Broh, B. A. (2002). Linking extracurricular programming to academic achievement: who benefits and why? Sociology of Education, 75(1), 69–95.

  46. Cooper, H., Valentine, J. C., Nye, B. & Lindsay, J. J. (1999). Relationships between five after-school activities and academic achievement, Journal of Educational Psychology, 9, 369–378.

  47. Creswell. (2003). Research Design: qualitative, quantitative, and mixed methods approach. (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

  48. Darling, N. (2005). Participation in Extracurricular Activities and Adolescent Adjustment: Cross-Sectional and Longitudinal Findings, Journal of Youth and Adolescence, Vol. 34, No. 5, October 05, pp. 493–505 (C 05) DOI: 10.1007/s10964-005-7266-.8

  49. DENAULT A.-S., « Pourquoi participer à des activités parascolaires à l’école secondaire ? », La Tribune, publié le 12 mars 2009, https://www.latribune.ca/2009/03/12/pourquoi-participer-a-des-activites parascolaires-a-lecole-secondaire--67c4a4146e47e165d499e26ff292cf76/

  50. Deslandes, R. et Bertrand, R. (2004). Motivation des parents à participer au suivi scolaire de leur enfant au primaire. Revue des sciences de l'éducation, 30(2), 411-433.

  51. Dumazedier, J. (1974). Sociologie of Leisure, New York: Elsevier.

  52. Eccles, J. S., Barber, B. L., Stone, M. R. & Hunt, J. (2003). Extracurricular activities and adolescent development, Journal of Social Issues, 59, 865–889.

  53. Fredricks, 1., & Eccles, 1. (2006). Is extracurricular participation associated with beneficial outcomes? Concurrent and longitudinal relations, Developmental Psychology, 42(4), 698-713.

  54. Gilman, R., Meyers, J. & Perez, L. (2004). Structured extracurricular activities among adolescents: findings and implications for school psychologists, Psychology in the Schools, No. 41(1), 31–41.

  55. Kosić, A. (2009). Roditelji i nastavnici – partneri u unapređivanju odgojno obrazovnog procesa u osnovnoj školi, Život i škola, https://hrcak.srce.hr/file/73545

  56. Long, C. (2007). Parents in the picture: Building relationships that last beyond back to school night, NEA Today, 3(26), 26–31.

  57. Mahoney, J. L., SCHweder, A. E., Stattin, H. (2002). Structured after-school activities as a moderator of depressed mood for adolescents with detached relations to their parents, Journal of Community Psychology. 30 (1): 69-86. https://doi.org/10.1002/jcop.1051

  58. MAShT (2016). Kurrikula Bërthamë e arsimit të mesëm të ulët (klasat 6-9).

  59. MAShT (2016). Udhëzimi Administrativ nr. 02/2016 për aktivitetet ekstrakurrikulare.

  60. Massoni, E. (2011). Positive Effects of Extra Curricular Activities on Students, ESSAI. Pribavljeno 1.6.2016. s http://dc.cod.edu/essai/vol9/iss1/27

  61. Perla, V. (2020). Izvannastavne aktivnosti u školskom kurikulumu, diplomski rad University of Rijeka Faculty of Teacher Education.

  62. Reeves, D. B. (2008). The extracurricular advantage. Education Leadership, 86-87.

  63. Reeves, D. (2008). The Extracurricular Advantage, https://www.researchgate.net/publication/242115973

  64. Reynolds, R. (1996). A Literary Review and a Plan for Principals: Extracurricular Activities, Academic Achievement, and Secondary Students’ Success, (ERIC Document Reproduction Service No. ED397475).

  65. Simon, B. S. & Epstein, J. L. (2001). Family and Community Partnerships, Monography Promising Practices for Family Involvement in Schools, Edited by Diana B. Hiatt-Michael. (1-24)

  66. Wilson, N. (2009). Impact of Extracurricular Activities on Students. Marrë nga: http://www2.uwstout.edu/content/lib/thesis/2009/2009wilsonn.pdf

Downloads

Published

2025-03-28

How to Cite

Mekolli, S. (2025). Aktivitetet ekstrakurrikulare në funksion të zhvillimit të kompetencave. Kërkime Pedagogjike, 15(2), 195–228. https://doi.org/10.62928/kp.v15i2.6030

Numër

Vëll. 15 No. 2 (2024): Kërkime pedagogjike

Section

Artikuj

License

Copyright (c) 2024 Instituti Pedagogjik i Kosovës