Çështja e Çamerisë në Konferencën e Ambasadorëve në Londër 1912-1913

Abstract

Konferenca që filloi seancat më 17 dhjetor 1912 nën kryesimin e Ministrit të Jashtëm anglez Edward Grey, u zhvillua në rrethana shumë të ndërlikuara për rajonin dhe Evropën në përgjithësi. Delegacioni shqiptar i paraqiti konferencës një memorandum me kërkesa territoriale, duke kërkuar një shtet shqiptar brenda kufijve të tij etnikë. Që në ditët e para, konferenca u mor me rishikimin e çështjes shqiptare dhe aspektin e saj kryesor, caktimin e kufijve. Vendet fqinje, përfshirë Greqinë, paraqitën pretendimet e tyre. Konferenca e Londrës nuk e pranoi parimin "etnik" të propozuar nga Austro-Hungaria. Megjithëse Çamëria kishte një popullsi me shumicë shqiptare, ajo mbeti nën sundimin grek me vendim të konferencës. Kjo ishte një ngjarje tragjike, kryesisht për vetë popullsinë e Çamërisë. Konferenca la jashtë Shqipërisë të gjithë Çamërinë me klimën e saj të këndshme, kodrat me vreshta dhe ullishtat si dhe burime të tjera natyrore që mund të konsideroheshin si parajsë e tokave etnike shqiptare.