Luftërat ballkanike (1912-1913) në këndvështrimin e historiografisë shqiptare (1945-1990)

Abstract

Luftërat Ballkanike (1912-1913), të cilësuara si nga ngjarjet më tragjike për fatet e popujve të Ballkanit, mbartin njëkohësisht peshën
e madhe historike të konfigurimit të mëtejshëm të marrëdhënieve ndërfqinjësore në gadishullin e ashtuquajtur “fuçi baruti”. Sfondi historik i ngjarjeve në kompleksitetin e veprimtarisë politike, diplomatike e militare të faktorit të brendshëm, konflikteve të armatosura midis shteteve ballkanike dhe influencës së aktorëve ndërkombëtarë në favor të stabilitetit dhe paqes në rajon, jo vetëm u përjetësuan në memorien historike të popujve të Ballkanit, por u dalluan edhe për specifikën e tyre në fondin e pasur të terminologjisë diplomatike.
Luftërave Ballkanike i kushtoi vëmendje të veçantë mendimi historiografik shqiptar i periudhës komuniste (1945-1990), që, në dritën e fakteve të reja dhe argumenteve shkencore, analizoi në rend kronologjik vendin dhe rolin e faktorit shqiptar në procesin historik
ballkanik të viteve 1912-1913.