Zëri autorial në romanet e Petro Markos

Abstract

Kur lexon “Intervistë me vetveten” dhe njeh, të rrëfyer nga vetë shkrimtari, rrugëtimin e jetës së tij, dhe pastaj, më tej, disa nga romanet e tij, të lind një perceptim i çuditshëm; a thua shkrimtari e jeton jetën sikur të ishte heroi i një romani dhe, nga ana tjetër, i shkruan romanet sikur të ishin jeta vetë. Rasti i Petro Markos është një rast tipik që dëshmon lidhjet që ekzistojnë mes veprës letrare dhe jetës e veprimtarisë së autorit. Për këtë arsye, statusi i veprës së Petro Markos paraqitet disi i mjegullt. Nëse në narrativat fiksionale, përgjithësisht, shkrimtari, ndërsa i drejtohet lexuesit, ka bërë një pakt të heshtur me të, se gjithçka që vjen nën emërtesën “roman”, është fiksion, trillim, fantazi, në rastin e P. Markos, kufijtë mes së jetuarës e së trilluarës janë të vështirë për t’u dalluar dhe interesantë për t’u hetuar.