Ekspertimet si burim prove dhe efektiviteti i përdorimit të tyre në procesin penal

Abstract

Ekspertimi si një nga provat që merren gjatë procedimit penal, përcaktohet nga organi i procedimit me anën e shtrimit, para ekspertit, të pyetjeve që duhet të zgjidhen mbi bazën e njohurive të tij të posaçme. Zgjidhja e këtyre pyetjeve realizohet nëpërmjet paraqitjes së materialit përkatës nga ana e prokurorit ose e gjykatës, studimi i të cilit i krijon mundësi ekspertit për të arritur në përfundimet përkatëse rreth një fakti ose rrethane të caktuar. Gjatë procedimit penal, për zbulimin dhe vërtetimin e fakteve të rëndësishme në një çështje penale, policia gjyqësore, prokurori dhe gjykata, kur u lind nevoja, thërrasin specialistë të fushave të ndryshme të shkencës, të teknikës e të kulturës për të kërkuar mendimin e tyre të kualifikuar. Objekt i ekspertimit mund të jetë: vendi ku ka ndodhur vepra penale; sendi mbi të cilin autori ka vepruar gjatë kryerjes së veprës penale; gjurmë të gjetura në këtë send apo mjet të kryerjes së veprës penale; gjurmë në qeniet e gjalla (njerëz apo kafshë, shpendë, etj., ndaj të cilave ka vepruar autori i veprës penale) që mund të jenë: gjurmë gjaku, pështymë, spermë, qime floku, lëkurë e pjesëve të ndryshme të trupit të autorit, apo tek autori i veprës penale, gjurmët që kanë mbetur nga viktimat ose nga personat ndaj të cilëve është kryer vepra penale, por që vërtetojnë praninë e autorit në veprën e kryer penale, e cila po hetohet nga organet e hetimit paraprak, ose po gjykohet nga gjykata. Duke parë larminë e jetës së njeriut, ekspertimet janë të shumëllojshme. Edhe nevojat e organeve të procedimit janë gjithashtu të shumëllojshme, prandaj në këtë punim do të trajtohen disa prej këtyre ekspertimeve që gjejnë përdorim në procedimin penal shqiptar, apo edhe në atë të shteteve të tjera evropiane e më gjerë.