Antiromani “Oh” i Anton Pashkut
Résumé
Romani “Oh” është romani i parë dhe i fundit i A.Pashkut. Romani “Oh” është antiromani i parë dhe i fundit i letërsisë shqiptare. Me këtë vepër shkrimtari bënte një hop krijues nga lloji i shkurtër i prozës në prozën e gjatë. Me këtë vepër A. Pashku bënte që letërsia shqiptare të realizonte një hop të madh krijues: hopin nga realizmi (kritik apo socialist) në romanin modern, madje në një shfaqje të skajshme të këtij lloji siç është antiromani që pati shprehjen e tij të parë tipike te romani i Xhojsit “Uliksi” dhe vazhdoi me lloje të afërta si “romani i ri” francez dhe “kundërromani” (i shkruar po nga Xhojsi që synonte të thellonte edhe më risinë e të parit).Téléchargements
Références
-
Mbase mund të quhet si një lloj programi estetik “Vox cla mantis in deserto”, ky manifest i intelektualëve kosovarë që proteston kundër ngushtësisë së realizmit socialist.
-
Rexhep Qosja, Anton Pashku, Shkrimtarë dhe periudha, Bot. i Akademisë së Shkencave, Tiranë, 2005, f. 513.
-
Bashkim Kuçuku, “Monologu i brendshëm te “Oh” i Anton Pashkut”, Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën shqiptare, 24/ 2, Prishtinë, 2005, f. 149.
-
Citojmë sipas: Litterature et genres litteraires, Paris, 1978, f. 147.
-
Këta tre rrathë i ka nxjerrë në pah studiuesi Nehas Sopaj te “Paralelet letrare” Shkup, 1998, f. 407. Ne mendojmë se ato mund të quhen rrathë të brendshëm në brendësi të rrethit të madh të jashtëm që i përmbyll ato. Romani do të ishte, pra, një gjithësi e rrumbullakët në miniaturë.
-
N.Sopaj, gjithashtu, vinte re një hollësi interesante: replikat e dialogut të rrethit të parë janë të ndara me tire, të rrethit të dytë me thonjëza dhe të rrethit të tretë me gjysmëthonjëza” (Po aty).
-
Jo më kot janë identifikuar me retorikën e rreme të bazuar mbi gënjeshtra të diktaturës.
-
Nehas Sopaj, vep. cit., f. 411.
-
Shih F. Dado, Teoria e veprës letrare. Poetika SHBLU, T. 1999, f. 212.
-
Milan Kundera, Arti i romanit, Toena, T. 2001, f. 22, 23.
-
R. Qosja, Anton Pashku, Shkrimtarë dhe periudha, Bot. i Akademisë së Shkencave, T. 2005, f. 514.
Références
Mbase mund të quhet si një lloj programi estetik “Vox cla mantis in deserto”, ky manifest i intelektualëve kosovarë që proteston kundër ngushtësisë së realizmit socialist.
Rexhep Qosja, Anton Pashku, Shkrimtarë dhe periudha, Bot. i Akademisë së Shkencave, Tiranë, 2005, f. 513.
Bashkim Kuçuku, “Monologu i brendshëm te “Oh” i Anton Pashkut”, Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën shqiptare, 24/ 2, Prishtinë, 2005, f. 149.
Citojmë sipas: Litterature et genres litteraires, Paris, 1978, f. 147.
Këta tre rrathë i ka nxjerrë në pah studiuesi Nehas Sopaj te “Paralelet letrare” Shkup, 1998, f. 407. Ne mendojmë se ato mund të quhen rrathë të brendshëm në brendësi të rrethit të madh të jashtëm që i përmbyll ato. Romani do të ishte, pra, një gjithësi e rrumbullakët në miniaturë.
N.Sopaj, gjithashtu, vinte re një hollësi interesante: replikat e dialogut të rrethit të parë janë të ndara me tire, të rrethit të dytë me thonjëza dhe të rrethit të tretë me gjysmëthonjëza” (Po aty).
Jo më kot janë identifikuar me retorikën e rreme të bazuar mbi gënjeshtra të diktaturës.
Nehas Sopaj, vep. cit., f. 411.
Shih F. Dado, Teoria e veprës letrare. Poetika SHBLU, T. 1999, f. 212.
Milan Kundera, Arti i romanit, Toena, T. 2001, f. 22, 23.
R. Qosja, Anton Pashku, Shkrimtarë dhe periudha, Bot. i Akademisë së Shkencave, T. 2005, f. 514.
Téléchargements
Publiée
Comment citer
Numéro
Rubrique
Licence
© Akademia e Studimeve Albanologjike 2024

Ce travail est disponible sous licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale - Partage dans les Mêmes Conditions 4.0 International.
