Rreth klasifikimit të foljevet në zgjedhime
DOI:
https://doi.org/10.62006/sf.vi3.2903Abstract
Siç dihet, çështja e klasifikimit të foljevet në zgjedhime nuk ka gjetur ende një zgjidhje të kënaqshme në gramatologjinë e gjuhës shqipe. Arësyeja kryesore për këtë do kërkuar në vetë vështirësitë, që paraqit sistemi foljor i shqipes, i cili gjatë zhvillimit historik ka pësuar ndry- shime të mëdha të karakterit fonetik dhe gramatikor. Zgjidhjen e këtij problemi e ka vështirësuar edhe mungesa e kritereve të përbashkëta sa më racionale. Në gramatikat e gjuhës shqipe 1 janë ndjekur kritere të ndryshme për çështje të tilla si trajtimi i foljevet të parregullta, format themelore që'vihen në bazë të klasifikimit në zgjedhime, numri i zgjedhi- mevet dhe i nëndarjevet të tyre etj.Downloads
Riferimenti bibliografici
-
Për këtë artikull, që paraqitet si bazë për një diskutim të gjerë, janë pasur parasysh këto vepra: K. Kristoforidhi, Grammatikë tes alvanikês gllôssës, Konstandi- nopojë, 1882; Sami Frashëri, Shkronjëtore e gluhësë shqip, Bukuresht, 1886; Gustav Meyer, Kurzgefasste albanesische Grammatik, Leipzig, 1888; Anton Xanoni, Gramatika shqyp, Shkodër, 1909; Gjergj Pekmezi, Grammatik der albanesischen Sprache, Wien, 1908; Gustav Weigand, Albanesische Grammatik im südgegischen Dialekt, Leipzig, 1913; G.M., Gramatika e gjuhës shqipe, Shkodër, 1916; Koço Tasi, Gramatikë e gjuhës shqype. Vlorë. 1923; Ilo Dilo Sheqeri, Gramatika dhe sindaksa e gjuhës shqipe, Vlorë, 1927; A. Xhuvani, Libri i gjuhës shqipe, pjesa e dytë, për klasët e nalta të fillores e të parat e qytetses, Tiranë, 1939; Osman Myderrizi, Gramatika e re e shqipes, Tiranë, 1944; Kostaq Cipo, Gramatika shqipe, Tiranë, 1949; Mahir Domi, Morfologjia historïke e shqipes (konspekt-leksione), Tiranë, 1961; P. Elezi — L. Dod- biba, Gramatika e gjuhës shqipe, Tiranë. 1959; Sh. Demiraj. Morfologjia e gjuhës së sotme shqipe (dispensé), pj. I, Tiranë, 1961; Sh. Demiraj, Gramatika e gjuhës shqipe, pj. I, Morfologjia (tekst për shkollat pedagogjike), Tiranë, 1962.
-
Nuk e quajmë të nevojshme të japim hollësira këtu mbi këtë pikë dhe mbi dy pikat e tjera që ndjekin.
-
Samiu dhe Tasi marrin si paskajore format e tipit punuar, bërë, etj.
-
Më ndonjë gramatikë, si p.sh. në atë të Sami Frashërit, janë bërë përpjekje për ti dalluar tipat e lakimit të emrave edhe sipas tingullit fundor të temës.
-
Shih Sh. Demiraj, Morfologjia e g ju h ës së sotme shqipe (dispensé), pj, I, 27.
-
Sipas nesh, as në planin diakronik këto forma nuk kanë qenë të paskajores, por të pjesores së perfektit pësor.
-
Në Rregullat e drejtshkrimit të shqipes (projekt) Tiranë, 1967, nuk është mbajtur qëndrim për këtë, por në C III § 6, 2 rekomandohet varianti matte, megjithëse lejohet edhe varianti maste. Megjithatë. mbeten nja 20 fol je të tipit përkas /përket, vras /vret, shes /shet, në të cilat alternimi bashkëtingëllor është i pashmang- shëm. Por vetëm për 20 folje nuk mund të përligjot mbajtja e një zgjedhimi më vete.
-
Shih Rregullat e drejtshkrimit të shqipes (projekt), Tiranë, 1967, f. 7.
Riferimenti bibliografici
Për këtë artikull, që paraqitet si bazë për një diskutim të gjerë, janë pasur parasysh këto vepra: K. Kristoforidhi, Grammatikë tes alvanikês gllôssës, Konstandi- nopojë, 1882; Sami Frashëri, Shkronjëtore e gluhësë shqip, Bukuresht, 1886; Gustav Meyer, Kurzgefasste albanesische Grammatik, Leipzig, 1888; Anton Xanoni, Gramatika shqyp, Shkodër, 1909; Gjergj Pekmezi, Grammatik der albanesischen Sprache, Wien, 1908; Gustav Weigand, Albanesische Grammatik im südgegischen Dialekt, Leipzig, 1913; G.M., Gramatika e gjuhës shqipe, Shkodër, 1916; Koço Tasi, Gramatikë e gjuhës shqype. Vlorë. 1923; Ilo Dilo Sheqeri, Gramatika dhe sindaksa e gjuhës shqipe, Vlorë, 1927; A. Xhuvani, Libri i gjuhës shqipe, pjesa e dytë, për klasët e nalta të fillores e të parat e qytetses, Tiranë, 1939; Osman Myderrizi, Gramatika e re e shqipes, Tiranë, 1944; Kostaq Cipo, Gramatika shqipe, Tiranë, 1949; Mahir Domi, Morfologjia historïke e shqipes (konspekt-leksione), Tiranë, 1961; P. Elezi — L. Dod- biba, Gramatika e gjuhës shqipe, Tiranë. 1959; Sh. Demiraj. Morfologjia e gjuhës së sotme shqipe (dispensé), pj. I, Tiranë, 1961; Sh. Demiraj, Gramatika e gjuhës shqipe, pj. I, Morfologjia (tekst për shkollat pedagogjike), Tiranë, 1962.
Nuk e quajmë të nevojshme të japim hollësira këtu mbi këtë pikë dhe mbi dy pikat e tjera që ndjekin.
Samiu dhe Tasi marrin si paskajore format e tipit punuar, bërë, etj.
Më ndonjë gramatikë, si p.sh. në atë të Sami Frashërit, janë bërë përpjekje për ti dalluar tipat e lakimit të emrave edhe sipas tingullit fundor të temës.
Shih Sh. Demiraj, Morfologjia e g ju h ës së sotme shqipe (dispensé), pj, I, 27.
Sipas nesh, as në planin diakronik këto forma nuk kanë qenë të paskajores, por të pjesores së perfektit pësor.
Në Rregullat e drejtshkrimit të shqipes (projekt) Tiranë, 1967, nuk është mbajtur qëndrim për këtë, por në C III § 6, 2 rekomandohet varianti matte, megjithëse lejohet edhe varianti maste. Megjithatë. mbeten nja 20 fol je të tipit përkas /përket, vras /vret, shes /shet, në të cilat alternimi bashkëtingëllor është i pashmang- shëm. Por vetëm për 20 folje nuk mund të përligjot mbajtja e një zgjedhimi më vete.
Shih Rregullat e drejtshkrimit të shqipes (projekt), Tiranë, 1967, f. 7.
Downloads
Pubblicato
Come citare
Fascicolo
Sezione
Licenza
Copyright (c) 2023 Akademia e Studimeve Albanologjike

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.
